Από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά

Στίχοι: F. G. Lorca
Απόδοση: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Γιάννης Γλέζος
Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος



Cm     Bbm    Fm     Cm    Db   Cm    *Bbm    Cm    /      /     /     Bbm     Cm


Cm          Db       /             Cm       /   /   /   Fm
H νύχτα στέκει    μουσκεμένη,
Fm           Bbm    /          Cm       /   /   /
μέσα στου ποταμιού τις όχθες,
Ab         Eb      Fm     Cm   Db        /    /    /
και στα στήθια της Λολί          τας
      Ab   Bb    Ab         Fm             G  /    /    /
από έρωτα πεθαίνουν     τα κλαριά
Ab      Eb       Fm     Cm  Db     /    /    /
και τα στήθια της Λολί    τας
      Ab  Bb     Ab         Fm           Cm  /    G    /
από έρωτα πεθαίνουν     τα κλαριά

       Cm  Bb   Gm        Bb           Ab  /    Fm

Aπό έρωτα πεθαίνουν    τα κλαριά
      Cm   /       Fm         G           Cm   /   /   /
από έρωτα πεθαίνουν    τα κλαριά

Γυμνή η νύχτα τραγουδάει
πάνω στου Mάρτη τα γιοφύρια
λούζει η Λολίτα το κορμί της
με νάρδους και γλυφό νερό

Aπό έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά
από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά

H νύχτα από πιοτό κι ασήμι
λάμπει ανάμεσα απ’ τις στέγες
Aσήμι από ρυάκια και καθρέφτες
απ’ τ’ άσπρα πόδια σου πιοτό

       Cm    Bb   Gm         Bb           Ab  /    Fm
Aπό έρω  τα πε  θαίνουν      τα κλαριά
      Cm   /         Fm          G           Cm   /     G   /
από έ  ρωτα πεθαίνουν       τα κλαριά

       Cm    Bb   Gm         Bb           Ab  /    Fm
Aπό έρω  τα πε  θαίνουν      τα κλαριά
      Cm   /         Fm          G           Cm   /   /   /   *
από έ  ρωτα πεθαίνουν       τα κλαριά



 Από Am
Am    Gm    Dm     Am    Bb   Am    *Gm    Am    /      /     /     Gm     Am

Am          Bb       /             Am       /   /   /   Dm
H νύχτα στέκει    μουσκεμένη,
Dm           Gm    /          Am       /   /   /
μέσα στου ποταμιού τις όχθες,
F           C      Dm     Am   Bb        /    /    /
και στα στήθια της Λολί          τας
        F   G    F         Dm             E  /    /    /
από έρωτα πεθαίνουν     τα κλαριά
F           C      Dm     Am   Bb        /    /    /
και τα στήθια της Λολί    τας
         F    G         F         Dm           Am  /    G    /
από έρωτα πεθαίνουν     τα κλαριά

       Am  G   Em        G           F  /    Dm

Aπό έρωτα πεθαίνουν    τα κλαριά
      Am   /       Dm         E          Am   /   /   /
από έρωτα πεθαίνουν    τα κλαριά

Κεμάλ

Κεμάλ
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: -
Τραγούδι: Αλίκη Καλιαλόγλου



Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα, της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσούλη, τη Βασόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλιά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι -χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ' αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα...

εκτέλεση από Αλκίνοο Ιωανίδη